Πίσω όταν ήμουν παιδί (ηλικίας 6-11) ζούσαμε σε Northbrook Ιλλινόις. Είχαμε ένα φοβερό γειτονιά με πολλά παιδιά γύρω από το δρόμο που ζούσε με το αδιέξοδο και θα ήταν περιτριγυρισμένο από δάση. Περάσαμε πολύ χρόνο παίζοντας στο δάσος. Στη μεγάλη εκκαθάριση στο τέλος του δρόμου όλα τα παιδιά κατασκευαστεί μία πίστα BMX (Ήμουν πραγματικά σε BMX τότε), στα τμήματα χειμώνα του δάσους θα συχνά από πλημμύρες και στη συνέχεια να παγώνουν έτσι είχαμε ένα παγοδρόμιο του είδους. Ποτέ δεν έμαθα πώς να προσωπικά παγοπέδιλο αλλά ήταν ακόμα μια μπάλα γύρω από ολίσθηση στον πάγο. Έχουμε χτίσει επίσης πολλά οχυρά χιονιού στην παρασύρει το χιόνι και την ουσία. Ήταν ένα εξαιρετικό μέρος για να μεγαλώσουν και να είχαμε τόνους και τους τόνους της διασκέδασης.

Ο γείτονάς μου που ζούσαν απέναντι από μένα πήρε το όνομα του Μπρένταν, ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτερος από μένα, αλλά είμαστε ακόμα κρεμασμένα έξω πολύ. Δεν είμαι σίγουρος πώς ξεκίνησε ακριβώς, αλλά κάποια στιγμή άρχισε να κατασκευάζει τις πυρκαγιές στο δάσος. Ήμασταν ασφαλείς (ή έτσι νομίζαμε) και συχνά απλά θα "κολλήσει" στο δάσος με μια φωτιά θα καίει παράξενα τυχαία πράγματα. Βρήκαμε ένα στρώμα στο δάσος μια φορά και ήταν γεμάτη με αφρό. Αυτό που θα κάνουμε είναι να διακόψει ένα κομμάτι του αφρού είναι λίγο μικρότερο από μια μπάλα του τένις, να επισυνάψει στο τέλος ενός ραβδιού, τοποθετήστε τον αφρό μέσα στη φωτιά μέχρι να καίει καλό και στη συνέχεια να εκτοξεύουμε τον αφρό από το ραβδί βλέποντας αυτό το φοβερό πύρινη σφαίρα πάει φωνάζουν μέσω του αέρα. Θυμάμαι ακόμη τον ήχο σαφώς ότι αυτές οι μπάλες που αφρού καθώς πήγαν ύψη μέσω του αέρα, ήταν ένα είδος floooop ήχο και ήταν πραγματικά δροσερό. Περάσαμε πολλά απογεύματα flinging fireballs μέσω του αέρα. Μια μέρα ο μεγαλύτερος αδερφός μου, μας έχουν αλιευθεί κάνει αυτό και νόμιζα ότι ήμουν τοστ, ήμουν σίγουρος ότι επρόκειτο να πει στους γονείς μας και να πάρει εμένα σε μπελάδες. Ευτυχώς για μένα, δεν το έκανε. Ξεκίνησε flinging μαζί μας και ένας καλός χρόνος είχε από όλα.

Τελικά είμαστε όλοι καίγεται το αφρώδες υλικό από το στρώμα, ώστε έπρεπε να βρούμε άλλα πράγματα να καίγονται. Εμείς καίγονται μπάλες του γκολφ, που είναι το πώς έμαθα ότι ορισμένες μπάλες του γκολφ έχουν διαφορετικά πράγματα μέσα από τους άλλους. μνήμη μου μπορεί να παίζει κόλπα για μένα εδώ, έτσι δεν θα ορκιστεί να το θυμάμαι όμως δύο πράγματα που είναι συνήθως μέσα τις μπάλες. Οι μπάλες είτε γεμισμένα με ένα στερεό πλαστικό όπως ουσία και ήταν το είδος του βαρετό να κάψει. Το δροσερό μπάλες του γκολφ ήταν γεμάτα με αυτό που έμοιαζαν πολύ σφιχτά τυλιγμένο λάστιχο. Πραγματικά, δεν το σκέφτομαι, πιστεύω ότι ορισμένα από αυτά μπορεί να είχαν ένα αφρώδες υγρό σαν ουσία. Οι αυτοί λάστιχο ήταν το δροσερό αυτοί που θα καίγονται όμως, έκαναν πολλά δροσερά θορύβους όταν καίγονται και χτυπώντας τα με ένα ραβδί και να φέρουν την αποστολή τους, ενώ είχαν γίνει καύση για μια καλή επίδειξη φωτός.

Τένις μπάλες ήταν επίσης ένα αγαπημένο πράγμα για να κάψει και στη συνέχεια χτύπησε με ένα ραβδί για να πάει φέρουν μέσω του αέρα. Προφανώς άρεσε βλέποντας fireballs πάει φέρουν μέσα από τον ουρανό.

Επίσης χρησιμοποιείται για να κολλήσει γυάλινων φιαλών που βρήκαμε στο δάσος στη φωτιά. Θυμάμαι εντελώς σοκαρισμένος όταν πήραμε ένα μπουκάλι από τη φωτιά και μέσω αυτής στον κολπίσκο κοντά στη φωτιά και το μπουκάλι εξερράγη. Έμαθα ότι λίγη φυσική μάθημα εκείνη την ημέρα. Μετά την πρώτη έκρηξη φιάλης θα επαναληφθεί το πείραμα αυτό πολλές φορές, περιμένοντας προσδοκίες, ενώ το μπουκάλι έχεις ωραίο και ζεστό και στη συνέχεια, βλέποντας συνολικά τη γοητεία που μας πέταξε το μπουκάλι στο νερό και αυτό ακριβώς είναι συγκλονιστικά.

Όπως όλα τα ηλίθια παιχνίδια παιδικής ηλικίας παίζει φωτιά μας ήρθε στο τέλος. Όταν έχουμε σχεδόν κάηκε ολόκληρο το δάσος αποφασίσαμε ότι μπορεί να είναι μια καλή ιδέα να σταματήσουμε να παίζουμε με τη φωτιά. Αυτό που συνέβη ήταν αυτό. Είχαμε βρει ένα δέντρο που είχε έπεσε και ήταν παλιά και σαπίζουν εσωτερικά έτσι είχε μια μεγάλη κοίλη στο τέλος των νεκρών δέντρων. Νομίζαμε ότι αυτό θα ήταν ένα σπουδαίο μέρος για να ξεκινήσει η φωτιά έτσι κάναμε ακριβώς αυτό. Ευτυχώς για εμάς που είχαμε, επίσης, σύρθηκε πάνω από ένα μεγάλο φύλλο από ξύλο που έτυχε να έχουν μια μεταλλική επένδυση σε όλη τη διαδρομή γύρω από αυτό. Παίξαμε με τη φωτιά μας για λίγο, το δέντρο κοίλου κάνει ένα μεγάλο τζάκι του είδους. Όταν ήρθε η ώρα να πάει στο σπίτι μας χύνεται το νερό στη φωτιά μας και που καλύπτει το με χώμα για να σβήσουμε τη φωτιά και πήγα σπίτι. Εν αγνοία μας η φωτιά είχε εργαστεί το δρόμο του μέχρι την πτώση δέντρων, ώστε όταν νομίζαμε ότι είχαμε θέσει όλα έξω η φωτιά ήταν ακόμη όντως σιγοκαίει στο εσωτερικό του δέντρου.

Ήρθαμε πίσω την επόμενη μέρα να βρει ένα καλό κομμάτι του δέντρου μειωθεί τέφρα και η φωτιά καίει αρκετά καλά. Εμείς shit για παντελόνια μας. Ευτυχώς, το μέταλλο με επένδυση κομμάτι ξύλου είχε κάνει μια εκπληκτικά καλή δουλειά που περιέχουν τη φωτιά. Το ξύλο που κάηκε ολοσχερώς μακριά, αλλά κατά κάποιον τρόπο η φωτιά δεν καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα μέταλλο. Εμείς έσπευσε να προσπαθήσουμε και να περιέχει τη φωτιά, προσπαθώντας να κλωτσήσει βρωμιά πάνω του και ρίξτε το νερό πάνω σ 'αυτό, αλλά εμείς δεν θα μπορούσε να βγει. Τρέξαμε πίσω στο σπίτι Brendan και πήρε ένα ζευγάρι κουβάδες και διπλασίασε τις προσπάθειές μας. Σας πήρε τελικά τη φωτιά, αλλά είχαμε μάθει το μάθημά μας.

Κοιτάζοντας πίσω σε ό, τι είχε συμβεί τότε είναι δύσκολο για μένα να πιστεύω ότι δεν είχαμε ξεκινήσει μια μεγάλη πυρκαγιά, έχουμε απίστευτα τυχερός. Κάνω λείπει μερικές φορές ο ήχος του fireballs αφρού που φέρουν μέσω του αέρα αν και, φάνηκαν εντελώς ψυχρά και να ακούγεται ακόμα καλύτερα.

Με καταπλήσσει περισσότερα παιδιά δεν πεθαίνουν στην παιδική ηλικία, συμπεριλαμβανομένου και εμού.